Gazetoj, kiuj ne devas malaperi

Kiam asocio fermiĝas aŭ esperantista kolektanto forpasas, ofte malaperas ankaŭ centoj da numeroj de gazetoj: raraj jarkolektoj, lokaj bultenoj, internaciaj revuoj — papera memoro de nia kulturo, kiu ne aŭtomate troviĝas en bibliotekoj nek en la reto. Se ni ne zorgas, la esperantista kulturo povas iĝi forgesita ne pro manko de valoro, sed pro manko de gardantoj.

BitArkivo ekzistas ĝuste por tio: konservi kaj publike disponigi la periodaĵaron de Esperantujo, por ke ĝi ne dependu de unu ŝranko, unu asocio aŭ unu vivo. Sed arkivo ne vivas sola — ĝi bezonas skanojn, metadatumojn, kontrolon, kaj ĉefe kunlaboron.

Kunlaboru kun BitArkivo

Se vi havas gazetojn hejme, se via klubo havas bibliotekon en risko, aŭ se vi simple volas helpi ciferecigi kaj katalogi: bonvolu Kunlaboru kun ni. Ĉiu salvita numero estas paĝo de nia komuna historio, kiun oni ne plu povos forĵeti aŭ forgesi.

Anekdoto el la 2-a Trilanda Kongreso en Indonezio

Dum enkonduka prelego pri BitArkivo ĉe la 2-a Trilanda Kongreso en Indonezio (Bekasi, 2018), la kantisto Jonny M (Jonas Marx) komentis memorindan anekdoton: kiel eblis plibonigi la historion de la Internaciaj Brigadoj, kiuj helpis la respublikanan flankon kontraŭ Franco dum la Hispana Enlanda Milito, danke al esperantista revuo el Hungario el la 1960-aj jaroj.

Tiu ekzemplo montras, kial la ŝajne «malnovaj» gazetoj ne estas nur nostalgieca papero: ili estas fontoj — foje unikaj — por historio, kulturo kaj memoro. Kiam tiaj numeroj perdiĝas, ni perdas ankaŭ tiajn spurojn.

Helpu nin, ke ili ne malaperu. Kunlaboru.